Ο ψυχρός πόλεμος τελείωσε. Ζήτω ο «νέος ψυχρός πόλεμος…». Είναι γνωστό και αναμενόμενο, προεκλογικά οι ηγέτες και οι υποψήφιοι ηγέτες να πλειοδοτούν  σε παροχές και να προσπαθούν να επηρεάσουν το κοινό αίσθημα κινητοποιώντας διαφόρων ειδών ανακλαστικά.

Οι περισσότεροι λάτρεις των ταξιδιών σε περίπτωση που ερωτηθούν αν θα ήθελαν να επισκεφτούν την Κούβα θα πουν: «Ναι θα ήθελα πολύ και μάλιστα πριν αλλάξει το καθεστώς»… Προφανώς γιατί η Κούβα και το «καθεστώς» στο μυαλό τους ταυτίζονται ή καλύτερα γιατί το καθεστώς αποτελεί μέρος της γοητείας του νησιού.
Το καλύτερο που έχουν να κάνουν οι επίδοξοι επισκέπτες είναι να βιαστούν γιατί το «καθεστώς» ναι μεν παραμένει ακλόνητο αλλά ο «τροπικός σοσιαλισμός» -δηλαδή η γοητεία που λέγαμε – μετατρέπεται σε «τροπικό κρατικό καπιταλισμό».

Μια βραζιλιάνικη παροιμία λέει: "η αλεπού που κοιμάται δεν βρίσκει κρέας"...
Οι κυβερνήσεις τις Βραζιλίας την τελευταία δεκαετία έκαναν την παραπάνω παροιμία σύνθημα της πολιτικής τους καταφέρνοντας να οδηγήσουν τη χώρα μέσα στην ελίτ των αναπτυσσόμενων χωρών κάνοντας την τελικά μια από τις ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου.

Με την οικονομική κρίση στην Ευρώπη να βαθαίνει ολοένα και περισσότερο δεκάδες χιλιάδες  εξειδικευμένοι εργάτες και επιστήμονες εγκαταλείπουν τις χώρες τους αναζητώντας καλύτερη τύχη στα τέσσερα σημεία  του ορίζοντα, αρκεί να υπάρχει δουλειά και σταθερό πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον.