Πριν από δύο χρόνια βρέθηκα στο Καζακστάν. Σε μία συνάντηση με αξιωματούχους της κρατικής εταιρίας για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων είχαμε μια κουβέντα για τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία. Η κρίση μετά τα γεγονότα της πλατείας Μαϊντάν, βρισκόταν στην κορύφωσή της και πέντε μήνες νωρίτερα είχαν επιβληθεί η πρώτες κυρώσεις στη Ρωσία.

“Μέσα στον πραγματικά αντεστραμμένο κόσμο, το αληθινό είναι μια στιγμή του ψεύτικου”. Γκυ Ντεμπόρ, “Η Κοινωνία του θεάματος”

“Το πρώτο θύμα στον πόλεμο είναι η αλήθεια” είχε πει ο Αισχύλος και δεν είχε άδικο. Η κορύφωση του πολέμου στη Συρία τις τελευταίες ημέρες με την ανακατάληψη του Χαλεπιού από τον Συριακό εθνικό στρατό και η προέλαση στη Ράκα, μας έχει φέρει αντιμέτωπους με μια νέα συνθήκη αναφορικά με την μιντιακή προπαγάνδα, την κατασκευή ειδήσεων, τη διασπορά ειδήσεων αμφίβολης προέλευσης κτλ.

“Το χαμόγελο είναι η πιο κοντινή απόσταση μεταξύ δύο ανθρώπων”, μου λέει ο χαμογελαστός ο Άλβαρο και μου δείχνει το ποδήλατό του. Ένας ταξιδιώτης του κόσμου, φιλόσοφος εξ ανάγκης αλλά και εκ του αποτελέσματος καθώς μετά από σχεδόν 200.000 χιλιόμετρα πάνω σε ποδήλατο στις πέντε ηπείρους, έμαθε να ζει στη φύση και να βλέπει αλλιώς τον κόσμο και τη ζωή.

Τα ρέστα του παίζει ο Ματέο Ρέντσι στο σημερινό δημοψήφισμα στην Ιταλία για τη συνταγματική αναθεώρηση, μια διαδικασία που έχει διχάσει τους Ιταλούς. Το ιταλικό πολιτικό σύστημα, αρκετά αναλογικό και με δύο νομοθετικά σώματα, δεν ευνοεί τις εκλογικές πλειοψηφίες και δεύτερον είναι δυσκίνητο όσον αφορά το νομοθετικό έργο.