Από την Αϊτή έως την Καμπούλ και από το Κάιρο μέχρι τη Μανίλα, εκατομμύρια φτωχών ξεσηκώνονται για την πρωτοφανή έκρηξη των τιμών σε βασικά είδη διατροφής όπως, το γάλα, το ρύζι και το ψωμί. Αυξήσεις που κάνουν τον μεν αναπτυσσόμενο κόσμο να αγγίζει τα όρια της λιμοκτονίας, και τη δε Δύση να βλέπει ανήμπορη τον καπιταλισμό να τρώει τον εαυτό του.
Η θεωρία για την ανάγκη μιας «νέας πράσινης επανάστασης», που θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη αύξηση της αγροτικής παραγωγής παγκοσμίως δεν είναι καινούργια. Η κρίση στην αγορά τροφίμων που έχει φέρει εκατομμύρια ανθρώπους στα όρια της πείνας, απλώς την επαναφέρει στο προσκήνιο, με διαφορετικές ωστόσο προσεγγίσεις.
Η Ευρώπη δεν είναι ήπειρος για μεταλλαγμένα. Η απόρριψη τους από τους Ευρωπαίους πολίτες και τους πολιτικούς δεν αφήνει πολλά περιθώρια στις εταιρίες μεταλλαγμένων να κάνουν μπίζνες στη γηραιά ήπειρο. Η πρόσφατη απόφαση κολοσσών της αγοράς να μεταφέρουν τα ερευνητικά τους προγράμματα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού αποτελεί εν πρώτοις νίκη των οικολογικών οργανώσεων και ενώσεων καταναλωτών που αγωνίζονται χρόνια τώρα κατά των μεταλλαγμένων.
My writings on this page have been published (or intended for publication) in newspapers, magazines and various websites. They do not always reflect my personal views but I find them interesting.
Opinions on my blog are personal and do not necessarily reflect those of my employers.