Επί σχεδόν 18 μήνες η εστίαση αλλάζει μορφή. Καθένας μας παρατηρεί τα εστιατόρια να έχουν μαζεμένα τραπέζια και καρέκλες, με τις κουζίνες τους όμως σε λειτουργία, ενώ συχνά κάποιοι πελάτες απέξω περιμένουν στην ουρά, κρατώντας αποστάσεις και τα μηχανάκια των «ντελιβεράδων» πηγαινοέρχονται ασταμάτητα.
Το ελαιόλαδο είναι το εθνικό μας προϊόν και θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά το εθνικό εισόδημα. Όχι ότι δεν το κάνει ήδη, αλλά η χώρα μας υστερεί στην επιχειρηματική του εκμετάλλευση. Το ελαιόλαδο αντιστοιχεί στο 9% της αξίας της αγροτικής παραγωγής στην Ελλάδα και η χώρα μας είναι η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός μετά την Ισπανία και την Ιταλία.
Υπάρχουν δύο τρόποι για να αυξηθεί η παραγωγή τροφίμων. Ο ένας είναι με τη βοήθεια της βιοτεχνολογίας και τις βελτίωσης των μεθόδων καλλιέργειας. Και επειδή η βιοτεχνολογία έχει φτάσει στο όριό της όσων αφορά την ποσότητα των τροφίμων που μπορούν να παραχθούν με τη χρήση της αλλά και λόγω της εντεινόμενης...
Η Ευρώπη δεν είναι ήπειρος για μεταλλαγμένα. Η απόρριψη τους από τους Ευρωπαίους πολίτες και τους πολιτικούς δεν αφήνει πολλά περιθώρια στις εταιρίες μεταλλαγμένων να κάνουν μπίζνες στη γηραιά ήπειρο. Η πρόσφατη απόφαση κολοσσών της αγοράς να μεταφέρουν τα ερευνητικά τους προγράμματα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού αποτελεί εν πρώτοις νίκη των οικολογικών οργανώσεων και ενώσεων καταναλωτών που αγωνίζονται χρόνια τώρα κατά των μεταλλαγμένων.
Η Alimentaria, η έκθεση Τροφίμων και Ποτών που γίνεται κάθε δύο χρόνια στη Βαρκελώνη της Ισπανίας δεν είναι από τις μεγαλύτερες αλλά ούτε και από τις πλέον γνωστές εκθέσεις του κλάδου. Θυμηθείτε όμως αυτό το όνομα και ελάτε να τα ξαναπούμε σε μερικά χρόνια. Με την επιμονή των Ισπανών και με μια συντονισμένη και καλά σχεδιασμένη επιθετική εκστρατεία τολμούμε να προβλέψουμε ότι μέσα στη δεκαετία που διανύουμε η Alimentaria θα γίνει μία από τις κορυφαίες εκθέσεις του κλάδου και σημείο αναφορά για τα μεσογειακά προϊόντα.
Στον παραλληλισμό της οικονομικής κρίσης στην χώρα μας με την κρίση στην Αργεντινή το 2001 συχνά παραβλέπεται ένα σημαντικό στοιχείο. Η Αργεντινή είχε τότε σημαντική παραγωγή τροφίμων και πρώτων υλών για την παραγωγή τροφίμων. Παραγωγή ικανή για να καλύψει τις ανάγκες των πολιτών της. Ωστόσο η χώρα υπέφερε από πείνα και στις νότιες επαρχίες καταγράφηκαν εκατοντάδες θάνατοι.
Στην τελευταία σκηνή ενός βραβευμένου ντοκιμαντέρ του για τη χρηματιστηριακή σπέκουλα στα εμπορεύματα και ειδικότερα στα τρόφιμα, ο Γιώργος Αυγερόπουλος ρωτά έναν Αμερικανό χρηματιστή αν βλεπει στο μέλλον το νερό να γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης στα χρηματιστήρια. Η απάντησή του ήταν «ίσως».
Οι τιμές των τροφίμων διεθνώς έφτασαν τον Ιανουάριο σε ιστορικό υψηλό ξεπερνώντας ακόμη και αυτές κατά τη διάρκεια τις επισιτιστικής κρίσης της περιόδου 2007-2008. εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα της πείνας και αν δεν αλλάξει κάτι στην αγορά τροφίμων,
My writings on this page have been published (or intended for publication) in newspapers, magazines and various websites. They do not always reflect my personal views but I find them interesting.
Opinions on my blog are personal and do not necessarily reflect those of my employers.